|
|
|
|
|
|
|
|
.jpg)
Joep op de wedstrijd 10-05-09
KC Kennemerland ( foto: Jeroen Mulder)
DE START!
Ik ben
in 1996 gestart met training agility (behendigheid) met mijn hond Cindy (zij was toen 5 jaar oud) dit n.a.v.
het t.v- programma “Natte Neuzen”. Ik was direct laaiend
enthousiast.
Ik had al wat ervaring met hondentraining omdat ik zelf mijn honden
opleid om mij hulp
te bieden zoals dingen pakken en oprapen, deuren
openen en sluiten, meegaan in winkels
en rolstoeltaxi.
Na veel trainen in de gewone groepen behaalden wij de
behendigheidsdiploma’s en konden gaan deelnemen aan de
landelijke competitie georganiseerd door Cynophilia (Stichting
Gedrag, Gehoorzaamheid en Behendigheid).
Als enige deelneemster in
een rolstoel (destijds) ben ik enthousiast geaccepteerd als handler (begeleider
van de hond).

Cindy in een
een spel-parkoers genaamd "marmottenrace" met alleen tunnels
( zelfs eentje van 3 tunnels aan elkaar) en slurfen
|
|
Cindy heeft op 06-09-1998 haar eerste " uitmuntend " gehaald,
maar dit was tevens haar laatste. Ze heeft alleen in de A-klasse
gelopen. Cindy ging in 1999 met " pensioen " , gestopt vanwege gezondheidsproblemen. |
Cindy is overleden op 13
juli 2004 aan een bottumor, na een geweldig hondenleven.
Zij heeft
tot 't laatste moment enthousiast gewerkt als hulp-hond.
Cindy heeft mij in de agility-sport gebracht, daar ben ik haar nog
steeds enorm dankbaar voor.......
Hartstikke bedankt Cindy!!
|
Met mijn hond Quita, ook een zwarte labrador retriever teef, ben
ik jong begonnen met de training agility. Quita kwam eind 1999
bij ons.
|
|

Quita in actie op demonstratie (WK werkhonden, België 2003)
In 2002 namen wij deel aan de 1e ParAgility World Cup in Hongarije en daar kwamen wij terug als wereldkampioen van de groep large (totaal 8 honden). Dit was de kroon op al onze training en inzet!
Quita is op 10-05-05 geopereerd aan een nieuwe knieband en heeft het wedstrijdseizoen 2005 niet kunnen deelnemen. Ze heeft een revalidatietijd nodig gehad van 9 maanden.
In 2006
is zij weer gestart in de wedstrijdsport. Op de 5e PAWC 2006 in Nederland
liep zij haar laatste rondje in de large-klasse, dit was een
fantastisch foutloos rondje! Ze behaalde 'n 3e plaats in het
totaalklassement.
In 2007 en 2008 mocht ze op de PAWC in de Veteranen- klasse
deelnemen en werd beide keren 1e in het totaalklassement.
Ook Quita werkt erg enthousiast als hulp-hond.
![]() training Joep bij KC Zaanstreek IJmond e.o. te Zaandam |
December
2004 kwam mijn derde zwarte Labrador Joep (ditmaal een reutje) bij
ons en ook met hem ben ik agility-training gestart. Hij liep op 26-02-06 zijn 1e wedstrijd in de Expo Hal te Gent ( België). Hij was erg enthousiast en we zijn meer agilitywedstrijden gaan lopen. |

Joep op wedstrijd KC
Zaanstreek e.o., Zaandam dd. 20-05-06
Ik besloot hem in te
schrijven voor de 5e PAWC 2006 in Nederland en hij behaalde de
eerste plaats totaalklassement in groep 1!
Joep vind agility helemaal geweldig om te doen en is soms iets te
enthousiast ;-)
Hij loopt in de Nederlandse Competitie nog in de A-klasse, de 3 belangrijke "uutjes" om te kunnen promoveren naar de B-klasse hebben we nog niet in ons bezit.
Joep werkt ook heel graag als hulp-hond en is sinds oktober 2008 officieel geregistreerd als internationale hulphond bij de St. Personal Servicedogs uit Tweede Exloërmond.
![]() |
Ik ben geboren met de spierziekte A.M.C. en hierdoor op 30 jarige leeftijd afhankelijk geworden van een elektrische rolstoel. |
Een
probleem voor ons in deze sport is mijn snelheid en wendbaarheid als handler.
Mijn elektrische rolstoel is veel langzamer dan
de meeste snel rennende handlers. Ook zijn de buitenterreinen waar de wedstrijden
gehouden
worden niet altijd geschikt om met de rolstoel te kunnen rijden
en bij nat weer slecht begaanbaar. Op een tapijtmat in een hal gaat
het beter!
Doordat mijn honden mij hulp bieden, zijn zij erg alert
en blijven graag dicht bij mij in de buurt. Dit geeft ’n extra
“handicap”binnen de behendigheidsport.
Daarom is het erg belangrijk de hond van je weg te kunnen sturen en
deze zo zelfstandig mogelijk het parcours te kunnen laten lopen!
Dit vergt extra training, maar geeft het beoefenen van deze
sport voor ons ’n extra uitdaging!
Susan Rekveld